دکتر داود دانشجعفری، استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی، با ارائه برآوردی از خسارتهای اقتصادی جنگ، اعلام کرد هزینه بازسازی چهارساله بخشهای آسیبدیده به بیش از ۲۱۸ میلیارد دلار میرسد. وی با بررسی تجربه کشورهای مختلف در دوران بازسازی، بر ظرفیت بالای شرکتهای ایرانی برای اجرای پروژههای بازسازی و ضرورت بهرهگیری از منابع مردمی، بخش خصوصی و سرمایهگذاری خارجی برای تأمین مالی این فرآیند تأکید کرد.
به گزارش پایگاه خبری اقتصاد و فناوری، دکتر داود دانشجعفری در سخنرانی خود با اشاره به ابعاد خسارتهای اقتصادی جنگ اظهار کرد: خسارتهای غیرنظامی واردشده بخشهای مختلفی از جمله انرژی و پتروشیمی، صنعت، حملونقل، ارتباطات، واحدهای مسکونی، شبکه برق، شبکه آب و فاضلاب، کشاورزی، دانشگاهها، بیمارستانها، جمعیت هلال احمر، سازمان تأمین اجتماعی، ورزشگاهها و مدارس را دربر میگیرد.
وی افزود: برآوردها نشان میدهد حداقل هزینه بازسازی این خسارتها در یک دوره چهار ساله ۲۱۸ هزار و ۱۲۱ میلیون دلار (بیش از ۲۱۸ میلیارد دلار) و میزان خسارت مستقیم ۲۸ هزار و ۸۲۵ میلیون دلار برآورد شده است.
آسیب به بنگاههای اقتصادی
دانشجعفری با اشاره به بنگاههای آسیبدیده گفت: ۲۱.۹ درصد بنگاههای خسارتدیده خرد، ۳۵.۷ درصد کوچک، ۲۵.۶ درصد متوسط و ۱۶.۸ درصد بزرگ هستند.
وی درباره نوع مالکیت این بنگاهها نیز افزود: ۹۴.۴ درصد بنگاههای آسیبدیده متعلق به بخش خصوصی، ۱.۵ درصد تعاونی، ۰.۴ درصد دولتی، ۱.۳ درصد خصولتی، ۱.۲ درصد صنفی و ۱.۳ درصد نیز در سایر بخشها قرار دارند.
اختلال در بازار پس از آسیب بنگاهها
به گفته وی، پیامدهای آسیب به بنگاههای اقتصادی در بازار نیز قابل توجه بوده است؛ بهگونهای که ۹ درصد بنگاهها بدون تغییر فعالیت کردهاند، ۲۲ درصد با کاهش تقاضا، ۱۸ درصد با از دست رفتن بازار داخلی، ۵ درصد با از دست رفتن بازار صادراتی، ۶ درصد با مشکل وصول مطالبات و ۴۰ درصد نیز با مجموعهای از این مشکلات بهصورت همزمان مواجه شدهاند.
تجربه کشورهای مختلف در بازسازی
استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی با اشاره به تجربه کره جنوبی گفت: این کشور بخش مهمی از منابع مالی بازسازی را از کمکهای بلاعوض آمریکا در قالب تجهیزات نظامی و مواد غذایی تأمین کرد و با تکیه بر دولتهای توسعهگرا و شرکتهای بزرگی همچون سامسونگ، هیوندای و الجی توانست صنایع فولاد، پتروشیمی و خودروسازی را توسعه داده و صادرات خود را افزایش دهد. وی همچنین درباره تجربه فرانسه اظهار کرد: اجرای طرح مارشال، بخشودگی بخشی از بدهیها، برنامهریزی دقیق و سرمایهگذاری هدفمند در صنایع کلیدی مانند فولاد، راهآهن و انرژی، زمینه رشد سریع اقتصادی این کشور را پس از جنگ فراهم کرد.
توان داخلی برای بازسازی
دانشجعفری با تأکید بر ظرفیت فنی کشور گفت: بررسیها نشان میدهد شرکتهای توانمند ایرانی، بهویژه در حوزه پتروشیمی، از توان لازم برای بازسازی پروژههای آسیبدیده برخوردارند. همچنین برخی نهادهای عمومی غیردولتی و شرکتهای بزرگ خصوصی نیز آمادگی مشارکت در این فرآیند را دارند.
وی تصریح کرد: در برخی پروژهها ممکن است بخشی از تجهیزات برای تسریع در اجرا از خارج کشور تأمین شود، اما فناوری و دانش فنی لازم برای بازسازی پروژههای آسیبدیده در داخل کشور وجود دارد.
بهترین شیوه تأمین مالی بازسازی
دانشجعفری در پایان خاطرنشان کرد: بیشترین ظرفیت تأمین مالی بازسازی از طریق منابع مردمی و بخش خصوصی قابل تحقق است و منابع دولتی کمترین ظرفیت را در این زمینه دارند. وی استفاده از منابع بانک مرکزی را نامناسبترین روش تأمین مالی و جذب سرمایهگذاری خارجی را بهترین گزینه برای تأمین منابع مورد نیاز بازسازی عنوان کرد.
