در آخرین روز از ایام نوروز، ایرانیان با حضوری پرشور در دامان طبیعت، سنت کهن سیزدهبهدر را گرامی میدارند؛ روزی که با گره زدن سبزه ها، امید به آینده را به طبیعت میسپارند و آیینهای شادمانه خود را در فضایی سرسبز به جا میآورند.
سیزده فروردین، که در گاهشمار ایرانی به «روز طبیعت» یا «سیزدهبهدر» شهرت دارد، نقطه پایانی بر جشنهای نوروزی و آغازی برای بازگشت به روال عادی زندگی است. این روز، که ریشه در اعماق تاریخ و فرهنگ ایران باستان دارد، فرصتی است برای پیوند دوباره انسان با خالق هستی و طبیعت؛ پیوندی که در تار و پود باورها و سنتهای ایرانی تنیده شده است.
در این روز، خانوادهها و گروههای دوستانه، خانههای خود را ترک کرده و به دامن دشت و صحرا، پارکها و کنار جویبارها پناه میبرند تا آخرین نفسهای بهاری نوروز را در فضایی آزاد و دلنشین استشمام کنند. از آداب کهن این روز، «گِره زدن سبزه» است؛ آیینی نمادین که در آن، دختران دمبخت و جوانان، ساقههای گرهزده سبزه نوروزی را به نیت برآورده شدن آرزوها و یافتن همسری مناسب به باد میسپارند. این عمل، در واقع تجلی امید به باروری و شکوفایی طبیعت و زندگی است.
حضور در طبیعت در این روز، صرفاً یک تفریح یا سنتشکنی از ماندن در خانه نیست؛ بلکه بازتابی از احترام عمیق ایرانیان به طبیعت و درک اهمیت آن در چرخه زندگی است. در روزگاران گذشته، ایرانیان بر این باور بودند که نحسی عدد سیزده را میتوان با حضور در طبیعت و در فضایی پاک و روشن، از خود دور کرد. این باور، هرچند با گذشت زمان رنگ باخته، اما اصل حضور در طبیعت به عنوان مکانی مقدس و مایه آرامش، همچنان پابرجا مانده است.
امروزه، سیزدهبهدر فرصتی برای دور هم بودن، شادکامی، بازی و ورزش در فضای باز است. مردم با پهن کردن سفرههای ساده اما صمیمی، ناهار را در کنار هم صرف میکنند و به اجرای بازیهای سنتی مشغول میشوند و خاطرات خوشی را برای خود و نسلهای آینده رقم میزنند. این روز، یادآور اهمیت حفظ و حراست از محیط زیست و ضرورت زندگی مسالمتآمیز با طبیعت است؛ درسی که نیاکان ما به خوبی آن را آموخته و به نسلهای پس از خود منتقل کردهاند.
روز طبیعت گرامی باد
پایگاه خبری اقتصاد و فناوری
